Relacja z 42 rocznicy powstania Solidarności Walczącej

W 42-gą rocznicę powstania „SOLIDARNOŚCI WALCZĄCEJ”, 4 czerwca w Parafii Katedralnej pw. św. Floriana w Warszawie została odprawiona msza św. w intencji założycieli, członków i współpracowników SW.

Mszę św. koncelebrował ksiądz Tomasz Trzaska, kapelan Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL. Stowarzyszenie wystawiło poczet sztandarowy.

Po nabożeństwie, pod tablicą pamiątkową SW znajdującą się na skwerze przed Katedrą, zostały złożone wiązanki kwiatów – od Pani Poseł Małgorzaty Gosiewskiej, od Fundacji „Dumni z Polski” i od Stowarzyszenia Solidarności Walczącej – oraz wygłoszone zostało okolicznościowe przemówienie.

Na zakończenie Zebrani odmówili modlitwę za zmarłe Koleżanki i Kolegów z SW.

wp

Pogrzeb śp. Marii Dłużewskiej

W poniedziałek 27 maja odbył się pogrzeb śp. Marii Dłużewskiej.

Po mszy żałobnej w Bazylice Archikatedralnej pw. św. Jana Chrzciciela została uroczyście pożegnana przez Rodzinę i licznie zgromadzonych Przyjaciół na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie, gdzie spoczęła w kwaterze przy „Łączce”.

Maria Dłużewska była aktorką, reżyserką, dokumentalistką. Ale nie tylko.

Jej życiorys pełen jest niezwykłych osiągnięć i działań na rzecz polskiej kultury i społeczeństwa. W okresie PRL należała do NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego działała w opozycji antykomunistycznej – w „Grupach Oporu Solidarni”, w „Solidarności Walczącej”. Kolportowała podziemną prasę i wydawnictwa, współorganizowała Msze za Ojczyznę, redagowała teksty.

W latach 90-tych zajęła się reżyserią filmów dokumentalnych (między innymi: „Pierwszy dzień miasta”, „Ksiądz”, „Solidarność Walcząca”, „Seans”, „Mgła”, „Patrzę na Ciebie Warszawo”, „Rakowiecka”).

Maria Dłużewska była laureatką nagrody Mediów Narodowych. Za swoją działalność została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2015), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016), Medalem Stulecia Odzyskania Niepodległości (2019). Posiadała status Działacza Opozycji Antykomunistycznej przyznany przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

…Wyrażam najwyższy szacunek dla konsekwencji i odwagi, z jakimi służyła prawdzie oraz wielkiej idei Polski wolnej, solidarnej i sprawiedliwej…” – napisał Prezydent Andrzej Duda w liście odczytanym podczas poniedziałkowych uroczystości pogrzebowych.

Maria Dłużewska zmarła 10 maja 2024 r. w wieku 72 lat.

Prezydent odznaczył Ją pośmietnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

wp

Rocznica urodzin Kornela Morawieckiego

  • o godz. 12:oo członkowie SSW i Jego przyjaciele z Warszawy i okolic, spotkali się przy Jego grobie na Powązkach Wojskowych. Wystawiony został poczet sztandarowy, złożyliśmy wieńce i wiązanki kwiatów, została odmówiona modlitwa w intencji Zmarłego Przywódcy, zapalone zostały znicze. 
  • Następnie zebrani przejechali na Mokotów do dawnego Więzienia przy ul. Rakowieckiej 37, gdzie w latach osiemdziesiątych był więziony śp. Kornel. Na dziedzińcu pod pamiątkową tablicą poświęconą Kornelowi, w asyście pocztu sztandarowego SSW, została złożona wiązanka kwiatów i zapalono znicze. Zebrani odmówili modlitwę. Nastąpiła chwila skupienia i zadumy.
  • Po uroczystości, przy pięknej pogodzie, część zebranych przeszła spacerkiem do pobliskiej pizzerii na piwo, przekąskę i wspominki o dawnych latach oraz na rozmowy o współczesnych, także niełatwych czasach.

Relacja z pogrzebu śp. Stanisława Zająca

Stanisław Zając urodził się 05.11.1950 w miejscowości Gaj Żelechowski w powiecie grójeckim. W latach 1980-1981 należał do NSZZ "Solidarność". Po 13 grudnia 1981 zaangażował się w działalność w zakładowych podziemnych strukturach związkowych. Od lutego 1982 był działaczem Grup Oporu "Solidarni". Początkowo zajmował się kolportażem podziemnych wydawnictw, brał udział w akcjach ulotkowych i plakatowych. Od jesieni 1982 wszedł w skład tzw. Grup Specjalnych, będących struktura bojową GO „Solidarni” i brał czynny udział w akcjach organizowanych przez tę organizację (akcje rozpoznawcze, walki uliczne z ZOMO, rozwieszanie transparentów, ustawianie na terenie Warszawy urządzeń nagłaśniających, tzw. gadał itp.). Po 1989 roku, pracując zawodowo, między innymi w Straży Miejskiej w Warszawie, przez wiele lat działał aktywnie w strukturach NSZZ "Solidarność" Regionu Mazowsze, był członkiem jego władz. Od wielu był członkiem Stowarzyszenia Solidarności Walczącej. 
Zmarł 4 kwietnia 2024 po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany 11 kwietnia 2024 w swoich rodzinnych stronach, na cmentarzu parafialnym w Chynowie. W Jego ostatniej drodze towarzyszyła mu najbliższa Rodzina, sąsiedzi, a także licznie zgromadzeni przyjaciele i koledzy z NSZZ "Solidarność", Grup Oporu "Solidarni", Straży Miejskiej m.st. Warszawy i Stowarzyszenia Solidarności Walczącej. Poczty sztandarowe wysławiły: Region Mazowsze NSZZ "Solidarność", Stowarzyszenie Solidarności Walczącej oraz Straż miejska z Warszawy, która wystawiła także asystę honorową.
Stanisław Zając był gorącym patriotą, do końca wiernym ideałom "Solidarności". 
Za swą działalność był odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarność oraz Krzyżem Służby Niepodległości. Posiadał status Działacza Opozycji Antykomunistycznej.
Cześć Jego Pamięci!

wp