Relacja z pogrzebu śp. Stanisława Zająca

Stanisław Zając urodził się 05.11.1950 w miejscowości Gaj Żelechowski w powiecie grójeckim. W latach 1980-1981 należał do NSZZ "Solidarność". Po 13 grudnia 1981 zaangażował się w działalność w zakładowych podziemnych strukturach związkowych. Od lutego 1982 był działaczem Grup Oporu "Solidarni". Początkowo zajmował się kolportażem podziemnych wydawnictw, brał udział w akcjach ulotkowych i plakatowych. Od jesieni 1982 wszedł w skład tzw. Grup Specjalnych, będących struktura bojową GO „Solidarni” i brał czynny udział w akcjach organizowanych przez tę organizację (akcje rozpoznawcze, walki uliczne z ZOMO, rozwieszanie transparentów, ustawianie na terenie Warszawy urządzeń nagłaśniających, tzw. gadał itp.). Po 1989 roku, pracując zawodowo, między innymi w Straży Miejskiej w Warszawie, przez wiele lat działał aktywnie w strukturach NSZZ "Solidarność" Regionu Mazowsze, był członkiem jego władz. Od wielu był członkiem Stowarzyszenia Solidarności Walczącej. 
Zmarł 4 kwietnia 2024 po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany 11 kwietnia 2024 w swoich rodzinnych stronach, na cmentarzu parafialnym w Chynowie. W Jego ostatniej drodze towarzyszyła mu najbliższa Rodzina, sąsiedzi, a także licznie zgromadzeni przyjaciele i koledzy z NSZZ "Solidarność", Grup Oporu "Solidarni", Straży Miejskiej m.st. Warszawy i Stowarzyszenia Solidarności Walczącej. Poczty sztandarowe wysławiły: Region Mazowsze NSZZ "Solidarność", Stowarzyszenie Solidarności Walczącej oraz Straż miejska z Warszawy, która wystawiła także asystę honorową.
Stanisław Zając był gorącym patriotą, do końca wiernym ideałom "Solidarności". 
Za swą działalność był odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarność oraz Krzyżem Służby Niepodległości. Posiadał status Działacza Opozycji Antykomunistycznej.
Cześć Jego Pamięci!

wp

Relacja z odsłonięcia w Bełżycach pomnika „Zapory”

W niedzielę 17 marca 2024 roku w Bełżycach został odsłonięty pomnik majora Hieronima Dekutowskiego „Zapory” – legendarnego, Niezłomnego żołnierza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, cichociemnego, dowódcy oddziałów partyzanckich AK i WiN, który 75 lat temu, 7 marca 1949 roku został zamordowy w mokotowskim więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.

Uroczystości rozpoczęły się od mszy świętej w kościele pw. Nawrócenia św. Pawła Apostoła, po której w Parku Miejskim w Bełżycach został odsłonięty i poświęcony pomnik, przedstawiający naturalnej wielkości mjr. Hieronima Dekutowskiego.

W uroczystościach wzięło udział ponad pięćdziesiąt pocztów sztandarowych z całej Polski, w tym poczet Stowarzyszenia Solidarności „Walczącej”, Odczytany został specjalny list Prezydenta RP, zostały złożone wiązanki kwiatów, między innymi przez przedstawicieli Instytutu Pamięci Narodowej, Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL, stowarzyszeń kombatanckich, patriotycznych i społecznych.

Gościmi honorowymi była Rodzina mjr. Hieronima Dekutowskiego oraz Jego ostatni żyjący podkomendny płk Stanisław Gajewski pseudonim „Staś”, urodzony w 1929 r., żołnierz Armii Krajowej, Ruchu Oporu Armii Krajowej oraz Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość.

wp

Pogrzeb śp. Marii Borowskiej

W dniu 13 marca br. Koleżanki i Koledzy z SSW, z udziałem pocztu sztandarowego oraz wojskowej asysty honorowej Garnizonu Warszawa,  towarzyszyli Rodzinie i Przyjaciołom śp. Marii Borowskiej w Jej ostatniej drodze.

Maria Borowska urodziła się w 05.06.1939 roku w miejscowości Stanimierz k. Lwowa. W latach 1982-1989 była aktywną współpracowniczką podziemnych struktur „Solidarności” Regionu Mazowsze. Wykonywała zadania kurierskie, przewożąc hurtowe ilości nielegalnych pism do Krakowa, Wrocławia i Zgorzelca, m.in.: „Tygodnika Wojennego”, „CDN – Głosu Wolnego Robotnika”, „Tygodnika Mazowsze” oraz książek wydawnictw: NOWa, Krąg, CDN. Była współpracowniczką Grup Oporu Solidarni. Odpowiadała za przygotowanie transparentów. Wykonywała prace introligatorskie w Oficynie Wydawniczej „Rytm”. Była związana z parafią św. Stanisława Kostki w Warszawie, w której tworzyła dekoracje do Mszy za Ojczyznę, organizowała pomoc represjonowanym i ich rodzinom. W latach 1987 – 1989 była członkiem warszawskiego oddziału „Solidarności Walczącej” i „Polskiej Partii Niepodległościowej”. Udostępniała swoje mieszkanie na spotkania konspiracyjne i druk wydawnictw podziemnych.

Maria Borowska za swoją działalność była odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Wolności i Solidarności, Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości, posiadała status działacza opozycji antykomunistycznej. 

Cześć Jej pamięci!

Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”

W dniu 1 marca 2024 w Warszawie członkowie Stowarzyszenia SW, wraz z pocztem sztandarowym, wzięli udział w dwóch uroczystościach upamiętniających Niezłomnych bohaterów walk z komunistycznym bezprawiem po II Wojnie Światowej.

Rano o godz. 9:00 w Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL, dawnym więzięniu i areszcie przy ul. Rakowieckiej 37, odbył się Apelem Pamięci, oddano salwą honorową, została odmówiona modlitwa i zostały złożone kwiaty pod Ścianą Śmierci.

W uroczystości wzięli udział m.in.:

  • Pan minister Andrzej Dera – Sekretarz Stanu (Kancelaria Prezydenta RP);
  • Pan dr Karol Nawrocki – prezes Instytut Pamięci Narodowej;
  • Pani Adrianna Garnik – dyrektor ;
  • Pan Krzysztof Bosak – Wicemarszałek Sejmu;
  • Pan Jarosław Stolarczyk – Zastępca Szefa Kancelarii Senatu;
  • Pan Antoni Macierewicz – poseł na Sejm,
  • Pan Tobiasz Bocheński – były Wojewoda Warszawski
  • Ksiądz Tomasz Trzaska – kapelan Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL;
  • Rodziny Żołnierzy Wyklętych;
  • przedstawiciele Wojska Polskiego i służb mundurowych oraz instytucji kultury i nauki,
  • działacze opozycji antykomunistycznej.

Druga uroczystość miała miejsce przed Panteonem-Mauzoleum w kwaterze „Ł” („Łączka”) na Wojskowych Powązkach o godz. 12:00 . W miejscu, gdzie w bezimiennych dołach śmierci byli zakopywani przez komunistycznych oprawców, bestialsko wcześniej mordowani, żołnierze walczący o wolną, niepodległą i demokratyczną Polskę. Wysłuchano okolicznościowych przemówień, zmówiono modlitwę, zostały złożone kwiaty pod Mauzoleum.

W uroczystości wzięli udział m.in.:

  • Pan minister Wojciech Kolarski – w imieniu Prezydenta RP ;
  • Pan Jan Józef Kasprzyk – były Prezes Urzędu ds Kombatantów i Osób Represjonowanych;
  • Pan dr hab. Karol Polejowski – zastępca Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej;
  • Pani Adrianna Garnik – dyrektor Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL;
  • Pan Antoni Macierewicz – poseł na Sejm,
  • Pan Tadeusz Płużański, pezes Fundacji „Łączka”
  • Rodziny Żołnierzy Wyklętych
  • działacze opozycji antykomunistycznej.

Jak podkreślił w swoim wystąpieniu Prezes IPN: „Nie da się zbudować narodowej wspólnoty, nie da się pielęgnować tożsamości Polaków bez odwołania do fenomenu Żołnierzy Niezłomnych.

Śmierć Łukasza Cieplińskiego i żołnierzy podziemia antykomunistycznego nie była przegraną, ani porażką. Była końcem pięknej służby dla Rzeczpospolitej, a dziś dla nas wszystkich jest także wielkim zobowiązaniem. Jest zobowiązaniem dla Instytutu Pamięci Narodowej, dla władz państwowych, dla społeczników, dla fundacji, dla kibiców piłkarskich, którzy nigdy nie zapominają o Żołnierzach Niezłomnych i Żołnierzach Wyklętych. Jest zobowiązaniem wobec przeszłości, ale jest zobowiązaniem także wobec przyszłości.”

wp