Jan Olszewski
Tytuły honorowego obywatela stolicy nadawane są co roku 31 lipca, w przeddzień rocznicy wybuchu powstania warszawskiego – w Dniu Pamięci Warszawy. Przyznanie tego tytułu jest wyrazem najwyższego wyróżnienia i uznania dla zasług lub wybitnych osiągnięć obywateli polskich i cudzoziemców.
Formalnie o nadaniu tytułów radni prawdopodobnie zdecydują na sesji rady miasta zaplanowanej na 3 lipca. Zwyczajowo radni jednomyślnie przyjmują kandydatury zgłoszone przez wszystkie kluby, jednak w przeszłości były od tej reguły wyjątki. Stało się tak np. w 2010 r. przy głosowaniu w sprawie kandydatury b. prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego – wówczas większość radnych PiS nie wzięła udziału w głosowaniu, a obecni byli przeciw lub wstrzymali się od głosu.
Kandydaturę Jana Olszewskiego zgłosił klub PiS.
Olszewski urodził się 20 sierpnia 1930 r. w Warszawie, w związanej z PPS rodzinie kolejarskiej. W czasie okupacji działał w Szarych Szeregach, był łącznikiem w Powstaniu Warszawskim.
Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 60. bronił w procesach politycznych m.in. Jacka Kuronia, Karola Modzelewskiego, Melchiora Wańkowicza, Janusza Szpotańskiego, Wojciecha Ziembińskiego.
W 1975 r. podpisał „List 59” – protest przeciw poprawkom wprowadzającym do konstytucji PRL przewodnią rolę PZPR i sojusz z ZSRR. W 1976 r. bronił w sądach robotników Radomia i Ursusa. Współpracował z KOR i Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1980 r. doradzał „Solidarności” i Lechowi Wałęsie.
Był pełnomocnikiem rodziny ks. Jerzego Popiełuszki podczas procesu jego zabójców z SB. W stanie wojennym współpracował z Episkopatem i podziemną Solidarnością. Bronił w sądach m.in. Lecha Wałęsę, Zbigniewa Romaszewskiego i Zbigniewa Bujaka.
Jako członek Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie uczestniczył w rozmowach Okrągłego Stołu.
Premierem był od grudnia 1991 r. do czerwca 1992 r. Jego rząd upadł w tzw. noc teczek, po ujawnieniu przez szefa MSW Antoniego Macierewicza archiwaliów SB – listy polityków figurujących w archiwach MSW jako konfidenci komunistycznych służb specjalnych. Na liście tej znajdował się m.in. Wałęsa, który 4 czerwca 1992 r. wnioskował o odwołanie premiera.
W 2000 r. Olszewski startował w wyborach prezydenckich. Wycofał się jednak przed głosowaniem, udzielając poparcia Marianowi Krzaklewskiemu. W 2001 r. został wybrany do Sejmu z list Ligi Polskich Rodzin. Przed wyborami w 2005 r. utworzył – wraz z Macierewiczem – Ruch Patriotyczny; partia nie weszła do parlamentu.
W latach 1989-1991 i 2005-2006 Olszewski zasiadał w Trybunale Stanu. Później był doradcą prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który odznaczył go Orderem Orła Białego.